weekend,....

en alweer varen. Eigenlijk had ik een beetje gehoopt dit weekend lekker thuis te kunnen zijn, maar dat zit er helaas niet in. We zijn weer onderweg, alweer in de opvaart, wie had dat gedacht.

heerlijk,....

eindelijk is het gras weer prachtig groen, de bomen weer in alle kleuren en staan de raps velden weer volop in bloei, mooi die oneindige gele velden. En die pollen, die nemen we maar voor lief.

Blauw......

van de kou. Bah, bah bah.  Nies me suf van de hooikoort, mijn ogen doen pijn. Op deze manier gaat het voorjaar wel mooi aan onze neus voorbij. Gelukkig ben ik niet de enige die het meer dan zat is, maar dat zal er ook niet veel aan veranderen.

ons geduld,....

de hoge sluizen van
het Main Donau Kanaal

werd weer flink op de proef gesteld. De laatste maanden zijn we steeds vaker de "dupe" van het terug lopende goederen vervoer. Begrijpelijk in een tijd van crisis, waar we uiteindelijk allemaal op onze eigen manier wel mee te maken krijgen. Frustrerend soms ook, dat je je buren ziet varen en je zelf geen reis aangeboden krijgt.

het lijkt wel poedersuiker,....

als ik naar buiten kijk. De maand februari is bijna voorbij en nog steeds hebben we sneeuw. Die vinden we heerlijk in Oostenrijk en het liefst met een mooi zonnetje erbij. Sja we hebben het natuurlijk niet allemaal voor het zeggen en nemen het maar zoals het komt.

2013

Strasbourg nog in Kerstsfeer 3 jan 2013

Jee, wat dachten we toen deze eeuw begon, dat alles stil zou blijven staan, we niet meer zouden kunnen weet ik veel wat allemaal..... Uiteindelijk zijn we alweer 13 jaar verder, afgelopen maand is de wereld ook niet vergaan dus we dobberen maar rustig verder.

en dan,....

opeens is het alweer bijna kerst. Wat vliegt de tijd. En wat zijn we weer ver weg. Wil er nog even helemaal niet over nadenken dat heeft toch geen zin in ons beroep. Het komt zoals het komt en uiteindelijk achteraf zien we dat het toch allemaal ook wel weer goed gekomen is.

Afgelopen week zijn we dinsdag in Mannheim aangekomen. Thuis stond de kerstboom nog niet, ik wilde toch nog een keer naar de fysio, ooit moet mijn arm toch geen zeer meer doen, en natuurlijk even naar mijn dochter en moeder. Zo ben ik er in Mannheim weer afgestapt met de auto en naar huis gereden. Wim heeft in die tijd gelost in de haven. Niet leuk voor hem alleen aan boord. Maar zo konden we het toch een beetje oplossen. Het lossen in Mannheim duurt daar altijd lang, een heel verouderde los installatie. In het verleden heb ik wel eens foto's op mijn blog hiervan gezet, en waren we dus pas vrijdagmorgen leeg. 

We wisten al dat we daarna in Mainz zouden gaan laden voor Basel, wanneer precies dat is in de loop van de week steeds veranderd. Eerst zou het vrijdag zijn, toen zondagavond, toen weer zaterdag en uiteindelijk zijn we de nacht van vrijdag op zaterdag van half 2 tot 's morgens 8 uur geladen gekomen. Ik was vrijdagmorgen weer terug naar boord gereden.

Zaterdag naar Mannheim, toen vonden we de dag wel mooi geweest na een nacht werken. Daarbij komt dat met hoger water het niet zo'n lolletje is de havens in de bovenrijn achteruit uit te komen. Dus maar gekozen voor de weg met de minste weerstand, lekker vroeg zaterdagmiddag in Mannheim aan de kade. De regen heeft ons doen besluiten maar niet de wal op te lopen om nog even naar de kerstmarkt te gaan. Ach wie weet, mss in Straatsburg nog wel even ergens volgende week. Die staat tot in Januari en is ook heel erg mooi, en zo niet, dan zijn ze er volgend jaar wel weer. Gluhwein heb ik aan boord, dus daar kunnen we altijd een glaasje van warm maken.

Eerst nu maar eens zien dat we voordat alles gestremd raakt in Basel komen. Het water stijgt op dit moment met 10 cm per uur. Dat is best veel. We merken het ook natuurlijk in onze snelheid, zo gaat er weer wat extra brandstof doorheen deze reis. Risico van het vak zullen we maar zeggen. Hoop dat we nog een beetje op tijd "binnen" zijn. Een soort schippers uitspraak als je weer in Iffesheim onder de brug door vaart, en de eerste sluis van de Rijn weer in gaat. Ook vanaf Basel komt er nog 2 meter water af, dat gaat ons mss in Vogelgrun oponthoud geven, maar ook daar kunnen we weinig aan doen,  heb eten aan boord en voor alles is wel weer een oplossing.

Dadelijk de laatste kerstkadootjes mooi inpakken, dat alles klaar staat in de auto om mee te nemen naar huis en dan komt de rest van zelf wel weer goed. 

Voor iedereen waar en met wie dan ook, 

een gezegend Kerstfeest, 

maak wat moois van het leven, 

het komt zoals het komt, 

probeer het lichtje te zien dat ons altijd leiden zal.